هراس داشت زمين از پرنده تر شدنت

به کوه می برمت تا مگر چو ابراهيم

بيافرينمت از روی پاره های تنت

ولی چه فايده وقتی به سنت ديرين

غريب کش شده ای لای پرچم وطنت

به خاک می سپرم تا در آخرين لحظات

يواش دست نهد بر جراحت بدنت

شبانه آمده اند و لباس دوخته اند

عروس های جهان از سپيدی کفنت

که عطر خاطره های تو را بيفشانند

اگر به رقص در آيند مثل پيرهنت

به عشوه بر لبشان نام تو است پاشو ببين

که يکصدا همه نی می زنند با دهنت

جنازه ام چو ببینی مگو فراق ، فراق.........مرا وصال و ملاقات ،آن زمان باشد

مرا به گور سپاری مگو وداع،وداع.............که گور پرده ی جمعیت جنان باشد

فرو شدن چو بدیدی،بر آمدن بنگر........غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد؟

کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست؟...چرا به دانه ی انسان این گمان باشد؟

     نظر بدید

روز مادر مبارک

 اخوان ثالث

اگه می تونی منو دعا بکن

من که دستم به خدا نمی رسه
هی دلم لک زده واسه ی یه هم زبون

شیشه ی دل همه سنگ شده

نمی دونم دلیل گریه هام چیه

آی خدا دلم واست تنگ شده

شاید این جمعه بیاید...........شاید

       به تو دل خوش کردم

         به تو عاشق بودم

          شدم آیینه تو

              صاف و صادق بودم

                  تو به من می گفتی ساده بودن زیباست

                 عشق مثل خود تو

                      ساده مثل خودماست

                      عشق ساده نبود...

                            عاشقی ساده نبود...

                        همسفر اهل سفر راهی جاده نبود

                       اتفاقی کوتاه عشق هم آمد و رفت

قصه من این بود این سراغازم شد بعد از آن قصه عشق هم هم آوازم شد

* براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده.

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن.

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير.

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش.

***

چند روزی همراه با کاروان راهیان نور رفته بودیم مناطق جنگی

خیلی خوش گذشت

جای شما خالی...

خدایا.............چه شد عشق......

                                         عشق اهورایی......

                  عشق اساطیری......

چه شد لبخند دو عاشق....چه شد شب زنده داری تا سحر....

چه شد که عشق شکست در نقاب احساسات پوشالی...

چه شد لبخند در نگاهی مجازی...و بوسه...................!!!!!!!!!!!!!!!!

بوسیدن از نوع یخی..........

خدا وندا نمی دانم چه گویم............از فراغش در گدازم.......

از نبودش در عذابم.........

خداوندا تو را سوگند می گویم که بی او در سرابم.......

خداوندا تو را قسم می دهم به پروردگاری خود پاکت.......

  مجو آزارش........

میگن یه روز جبرئیل میره پیش خدا گلایه میکنه که: آخه خدا، این چه وضعیه آخه؟ ما یک مشت ایرونی داریم توی بهشت که فکر میکنن اومدن خونه باباشون! به جای لباس و ردای سفید، همه شون لباس های مارک دار و آنچنانی میخوان! هیچ کدومشون از بالهاشون استفاده نمیکنن، میگن بدون 'بنز' و 'ب ام و' جایی نمیرن! اون بوق و کرنای من هم گم شده... یکی از همین ها دو ماه پیش قرض گرفت و رفت دیگه ازش خبری نشد! آقا من خسته شدم از بس جلوی دروازه بهشت رو جارو زدم... امروز تمیز میکنم، فردا دوباره پر از پوست تخمه و هسته هندونه و پوست خربزه است! من حتی دیدم بعضیهاشون کاسبی هم میکنن و حلقه های بالای سرشون رو به بقیه میفروشن .
خدا میگه: ای جبرئیل! ایرانیان هم مثل بقیه، فرزندان من هستند و بهشت به همه فرزندان من تعلق داره. اینها هم که گفتی، خیلی بد نسیت! برو یک زنگی به شیطان بزن تا بفهمی درد سر واقعی یعنی چی!!!
جبرئیل میره زنگ میزنه به جناب شیطان... دو سه بار میره روی پیغامگیر تا بالاخره شیطان نفس نفس زنان جواب میده: جهنم، بفرمایید؟
جبرئیل میگه: آقا سرت خیلی شلوغه انگار؟
شیطان آهی میکشه و میگه: نگو که دلم خونه... این ایرونیها اشک منو در آوردن به خدا! شب و روز برام نگذاشتن! تا روم رو میکنم این طرف، اون طرف یه آتیشی به پا میکنن! تا دو ماه پیش که اینجا هر روز چهارشنبه سوری بود و آتیش بازی!... حالا هم که... ای داد!!! آقا نکن! بهت میگم نکن!!! جبرئیل جان، من برم .... اینها دارن آتیش جهنم رو خاموش میکنن که جاش کولر گازی نصب کنن...

مهتاب با انگشتان سیم گون خود گونه ی نرگس را نوازش همی کرد و قطره شبنمی که بر چشم او میدرخشید بر دست بگرفت و بر آن دمید و فانوس چشمان او را نقره فام کرد. نرگس ناله بر آورد و گفت: موسی را شجره طور هم صحبتی بود ولی مرا که این جمعه نیز بگذشت و همدمی نیامد. 

تورابه دادگاه خواهندکشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی .
جزییات جنایتت مشخص نیست اما اثر انگشتت رابرروی قلبی شکسته یافته اند

 با دل دیوانه ام تا میکنم...

 می روی با یک خداحافظ و من شب تو را در خواب پیدا می کنم..

 با خیال و خواب و رویا باز هم درد دوری را مداوا می کنم

 شعله عشق تو می سوزد مرا من فقط ان را تماشا می کنم توبه کردم تا فراموشت کنم ...

باز هم امروز و فردا می کنم ...

 جوشی ذاتی است" از این رو همیشه اشتباه می­کند و در انتخاب بسختی می­لغزد

 و یا همواره یک جانبه می­ماند و گاه، میان دو بیگانه نا همانند، عشقی جرقه می­زند،

 که در تاریکی است و یکدیگر را نمی­بینند، اما دوست داشتن در روشنائی ریشه می

بندد و در زیر نور سبز می­شود و رشد می­کند و از این روست که همواره پس از

 آشنایی پدید می­آید، و در حقیقت، در آغاز، دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه

 یکدیگر می­خوانند.

دكتر شريعتي

تا ته پاییز

تجربه های کبوترانه روان بود

 با دل دیوانه ام تا میکنم...

 می روی با یک خداحافظ و من شب تو را در خواب پیدا می کنم..

 با خیال و خواب و رویا باز هم درد دوری را مداوا می کنم

 شعله عشق تو می سوزد مرا من فقط ان را تماشا می کنم توبه کردم تا فراموشت کنم ...

باز هم امروز و فردا می کنم ...