كنگاني هاي خون گرم جنوبي

من از نهايت شب حرف مي‌زنم

من از نهايت تاريكي

و از نهايت شب حرف مي‌زنم

اگر به خانه من آمدي براي من اي مهربان چراغ بياور و يك دريچه

كه از آن به ازدحام كوچه خوشبخت بنگرم

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385 ساعت 16:48 موضوع: | لینک ثابت

ارزش یک کلام پرمحبت روکی می فهمی

ارزش یک کلام پر از محبت رو وقتی می فهمی که

لبخند رو روی لبای عزیزانت تماشا کنی وقتی آستین

بالا میزنی و یک بار سنگینی رو از رو دوش خسته

یک مهربون برداری تشکر ساده و بی ریاش می ارزه

به همه دنیا وقتی که یک نگاه با نگاهت آشنا می شه

دیدن و تماشا کردن رو بهترین لذت دنیا میدونی وقتی

که دستات تو دست گرم یک دوست حلاوت و شیرینی

با هم بودن رو تجربه می کنه دیگه واست تنهایی

بدترین رنجه وقتی که قراره راز دوست داشتن رو

بنویسی بهترین کلمات دنیا روکمترین معنا می بینی

واسه توصیف محبت و دوست داشتن

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385 ساعت 6:37 موضوع: | لینک ثابت

و من در اولین بازی زندگیم ... باختم ... باختم ... باختم

میخواهم بگریم و سخت بنالم

کین نالیدن سزای منست

عشق از سرم نرفت

ولیــکن

برای بازگشــت

شرمم شود از تو و خیال تو

باشد که بی تو باشم و بی تو سر کنم

شایـــد ســزای عشـــق من بی تو بودن ست

انــــــــدوه زخــمه میزند بر پـیـــکــــــر دلــــــــم

اینجاست انتهای صدها همه شور و اشتیاق . . . . . . . .

چند نصيحت از عاشق بي دل * هميشه يادت باشه چيزي را كه امروز داري شايد آرزوي ديروزت بوده بزرگترين آرزوي فردات باشه پس هميشه سعي كن قدر چيزي راكه امروز داري خوب بدوني....... . *سعي كن به خاطر كسي كه دوستش داري غرورت را از دست بدهي ولي مواظب باش به خاطر غرورت كسي را ازدست ندهي *هميشه با آدمازندگي كن ولي براي آدما زندگي نكن خود را آنگونه كه هستي بپذير. زمانيكه در آينه مي نگري به خود عشق بورز. همين وجود تو زيباست. چيزهايي كه از زمان تولد با تو بوده اند را بپذير. زمانيكه خودت را با ديگران مقايسه مي كني ممكن است احساس ناراحتي به تو دست دهد ولي زمانيكه خودت را بپذيري ، رشد خواهي كرد. شروع كن به تماشاي نقاط مثبت نه منفي به خودت عشق بورز زمانيكه ذهنت را پاكسازي نمايي قادر خواهي بود با ديگران رابطه سالم برقرار كني مهمترين نكته در برقراري ارتباط با ديگران اين است : تا زمانيكه ديگران را سرزنش مي كني نمي تواني خودت را دوست داشته باشي. زمانيكه ديگران را ببخشي مي تواني خودت را ستايش كني مواظب باش غرور كسي را له نكني آنگاه كه غرور كسي را له مي كني، آنگاه كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي كني، آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني، آنگاه كه بنده اي را ناديده مي انگاري ، آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي، آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري ، مي خواهم بدانم،دستانت را بسوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني؟. بسوي كدام قبله نماز مي گزاري كه ديگران نگزارده اند؟ بخند تا دنيا به روت بخنده وقتي دل ارزش خود را از دست بدهد وچشمانت ديگر اشكي براي ريختن نداشته باشد وقتي ديگر قدرت فرياد زدن هم نداشته باشي وقتي ديگر دل تنگت هرچه خواسته باشي گفته باشد وقتي ديگر دفتر و قلم هم تنهايت گذاشته باشد وقتي از درون تمام وجودت يخ بزند وقتي چشم از دنيا ببندي و ارزوي مرگ كني و هنگامي كه هيچ كس تو را درك نميكند وقتي احساس كني تنها ترين تنها ترين هستي وقتي باد شمع وجودت را خاموش كند چشم هايت را ببند و از ته دل بخند كه با هر خنده روحي خاموش جان ميگيرد و درخت پير جوان ميشود .................................................

توی اسمون دنیا هر کسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست اسمون جایی نداره

واسه من تنهایی درده درده هیچ کسو نداشتن

هر گل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

دیگه باور کردم این رو که باید تنها بمونم

تا دم لحظه ی اخر شعر تنهایی بخونم

کاکاش آخر تقویم عشق حرفی از یک

روز بارانی

نبود...

تنگ غروب هوای تو تنگ غروب صدای تو تنگ غروب راه افتادم دنبال رد پای تو

همه جا رو گشتم از تو رد پایی نیست که نیست هسچ کجایی یک نشونی از صدایی نیست که نیست

چشام به راه جاده ها سواره ها پیاده ها میرفتن و میو مدن اما نبودن گل من

از همه جا رفته بودی بی اطلاع رفته بودی من موندمو خیابونا پرسه زدن تو میدونا

به هر کسی میرسیدم نشونیتو میپرسیدم تو کوچه ها و خونه ها بودم مثل دیونه ها

عکس تو از دور میدییدم دنبال تو میدویدم میرسیدم جات خالی بود سایه تو خیالی بود