ای خدا! ای تمام هستی ام سلام

سلام بر تو که حتی از خودم به من نزدیکتری و مرا بهتر از خودم می شناسی.

خدایا!

دیر زمانی است که چشمانم خواب تو را ندیده اند و رویاهایم طعم وصال نچشیده اند

و قلبم آرامش با تو بودن را حس نکرده است.

خدایا، کاش می توانستم در مزرعه چشمان همه مهر بکارم و عشق درو کنم.

راستی! دست هایم کجایند؟

دست هایی که هر روز به درگاهت بلند می شدند و حدیث پیوستن می خواندند.

کجایند دعاهایم که حس پرواز داشتند و بوی باران !

شنیده بودم:((هر وقت باران ببارد، دعاها زودتر براورده می شوند.))

و من برای همین باران را دوست دارم.

خدایا یقین دارم جز نسیم بخشش تو دلم را آرام نمی کند و رنجش را پایان نمی دهد...

پس رحمتت را ارزانی ام دار و باران بخششت را بر دلم بباران...

من عشق را در تو

تو را در دل

دل را در موقع تپيدن

وتپيدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم