سود
وقتی به چشمانت می نگرم
غم فراغ زندگی را لمس می کنم
وقتی به اشکهایی پنهانی ات فکر می کنم
بی طاقت می شوم
من با وجود تو و بودنت
تنهایی تنهام
کاش بی غرور بودیم
واکنون :
در کلبه ای ساده و بی الایش
با هم سروده ای زندگی را لمس می کردیم
اما : چه سود .............چه سود

گفت:« نه! بازگرفتن غرور کار من نيست. بلکه اين تويی که بايد آن را ترک کنی. »

گفتم پس کودکان و انسانهای معلول را شفا ببخش:

گفت:« نه! روح کامل است و جسم زود گذر..مهم روح آنهاست برايم. »

خدايا به من شکيبايی عطا فرما:

گفت: « نه!! شکيبايـــی دستــاورد رنج است . به کســـی عطا نمـي شود . آن را بايـد               بدست آورد. »

پس به من سعادت ببخش ای بخشنده بزرگ:

گفت:« نه! بازهم نه!خود بايد متعالی شوی..اما تورا ياری ميدهم تا به ثمر بنشينی.»

                                  خدایـــــا دوستت دارم و بابت همه نعمت هایــــی                       کـــه بـــه مـــن دادی ممنــــونتم